| MG_BJ: | SALON |
| - Klamstwo - zrywa sie general. Po chwili opada na sofe. | |
| Philip_Lombard: | "Przeciez! Nikt o tym nie wiedzial! Tylko Borsuk..." |
| Lawrence: | - Coz to.. |
| Armstrong: | - CHOLERA! |
| MG_BJ: | Plyta zatrzymuje sie. |
| MG_KL: | Slychac trzask upuszczanej tacy |
| Philip_Lombard: | - 21 Wojownikow w Afryce?! Co to za farsa?! |
| MG_BJ: | - Zaraz, zaraz, co to ma byc? - podnosi sie Marston. Jest juz lekko podpity. |
| MG_KL: | i krzyk kobiety |
| Lawrence: | - Coz to ma znaczyc? |
| MG_KL: | Dochodzi zza drzwi za ktorymi zniknal lokaj |
| MG_BJ: | W salonie wybuchl maly rozgardiasz, czesc osob poderwala sie z foteli i kanap. |
| Kenneth_Broven: | - Niczemu nie jestem winny! To jakas niedorzecznosc |
| Claythorne: | Nieruchomieje, robie sie bialy, jak sciana. |
| Armstrong: | Opadam na podloge |
| Philip_Lombard: | "Wypieranie sie nic nie pomoze, widac po nich, ze kazdy tez uslyszal prawde o sobie" |
| EmilBrent: | "O co chodzi? Nic nie uslyszalem..." |
| MG_BJ: | - Arthur Richmond... Arthur Richmond... - powtarza bez sensu general. |
| Armstrong: | "Moglem isc na spacer..." |
| Lawrence: | - Spokojnie, Panowie, spokojnie! |
| Armstrong: | - Co to bylo... |
| MG_KL: | Do pokoju wbiega blady jak sciana lokaj |
| EmilBrent: | Chwile mysle, ukladam dzwieki, w koncu pojalem sens przemowy. |
| Kenneth_Broven: | - Nic dziwnego ze nie ma pana Owena |
| Lawrence: | - To chyba jakies zarty... |
| Philip_Lombard: | Caly czas siedze na kanapie. Staram sie zachowac niewzruszona twarz |
| MG_KL: | - Panie Armstrong, moja zona... |
| Philip_Lombard: | - Co sie stalo?! |
| Armstrong: | - C-co? |
| Lawrence: | Wstaje. |
| Claythorne: | - O co... o co... - nie potrafie wykrztusic z siebie pelnego zdania. |
| MG_KL: | - Moja zona... Lezy nieprzytomna w kuchni... |
| Armstrong: | - Juz ide! |
| Lawrence: | - Na milosc boska... |
| Armstrong: | Biegne do kuchni. |
| Kenneth_Broven: | Ide szybkim krokiem do kuchni za lekarzem |
| EmilBrent: | - Nie wzywaj imienia Pana swego nadaremno. |
| Lawrence: | Ide spiesznym krokiem do kuchni. |
| Claythorne: | Zszokowany, wciaz siedze w bezruchu. |
| Blore: | Ide do kuchni. |
| EmilBrent: | Ide powoli do kuchni. |
| Philip_Lombard: | Podchodze do gramofonu. Puszczam jeszcze raz oskarzenie. |
| MG_BJ: | KUCHNIA |
| Armstrong: | Podbiegam do ethel i sprawdzam czy zyje. |
| MG_KL: | obok nie lezy taca |
| Zyje | |
| Jest nieprzytomna | |
| Chyba w szoku | |
| Lawrence: | - Czy wszystko w porzadku? |
| MG_BJ: | Na tacy ustawione byly kubki z herbata. |
| Armstrong: | - Nic jej nie jest. |
| MG_BJ: | Teraz cala podloga jest zalana. |
| Armstrong: | - Trzeba ja ocucic. |
| Probuje ocucic Ethel. | |
| MG_KL: | kobieta powoli odzyskuje przytomnosc |
| Armstrong: | - Co sie stalo? |
| MG_KL: | Jest blada jak sciana |
| Armstrong: | Pomagam Ethel wstac. |
| Lawrence: | - Czy wszystko w porzadku, droga Pani? |
| MG_KL: | Wstaje chwiejnie, po czym znowu mdleje |
| Armstrong: | - Cholera! |
| Lawrence: | - Zaniesmy ja do salonu. |
| Armstrong: | Sprawdzam czy dalej zyje. |
| MG_KL: | Tak tak |
| Armstrong: | - Dobre, niesiemy! |
| MG_KL: | Lokaj pomaga ci niesc swoja zone |
| Armstrong: | "Cholera..." |
| EmilBrent: | Wychodze. |
| MG_BJ: | KAPLICA |
| Brent zamiast z powrotem do salonu, udal sie do kaplicy. | |
| EmilBrent: | Rozgladam sie po kaplicy. |
| MG_BJ: | Male, surowo urzadzone pomieszczenie. |
| Prosty, drewniany oltarz, nad oltarzem krzyz. | |
| Dwie drewniane lawki naprzeciwko. | |
| EmilBrent: | Klekam pod krzyzem, skladam rece i modle sie. |
| MG_BJ: | Odpowiada ci szept wiatru obijajacego sie o nieszczelne sciany kaplicy. |
| EmilBrent: | Przezegnuje sie i powoli ide spowrotem w strone domostwa. |
| MG_BJ: | SALON |
| - To nieprawda - mowi drzacym glosem Macarthur. | |
| Siega reka po kieliszek uprzednio napelniony whiskey. | |
| Wychyla jednym haustem. | |
| Pozostali wracaja z kuchni niosac nieprzytomna Ethel. | |
| Macarthur wypil chyba alkohol za szybko, bo zaczyna sie krztusic. | |
| Krztusi sie, coraz gwaltowniej. | |
| Zrywa sie z kanapy, lapie rekoma za szyje, charczy, oczy wychodza generalowi na wierzch. | |
| Z gardla Marcarthura dobiega jakis potworny bulgot. | |
| Claythorne: | Otrzasam sie. |
| Armstrong: | - Co mu jest? |
| MG_BJ: | A potem... Potem general przewraca sie jak dlugi na stol. |
| Kenneth_Broven: | Odsuwam sie pare krokow |
| MG_BJ: | Z monstrualnym trzaskiem cala zastawa idzie w rozsypke. |
| Wierzga przez chwile nogami, po czym nieruchomieje. | |
| Lawrence: | - Do diaska! - cofam sie kilka krokow. |
| Armstrong: | Podbiegam do generala i sprawdzam puls |
| Claythorne: | - Zaczal sie... krztusic... i... - przerazony patrze na generala. |
| Philip_Lombard: | - Pierwsza smierc... |
| MG_KL: | Armstrong i Lokaj ukladaja kobiete na sofie |
| Lokaj dyskretnie podaje jej odrobine whisky | |
| Philip_Lombard: | Podchodze do lokaja. |
| Lawrence: | - Smierc... o czym Pan mowi?! |
| MG_BJ: | Cala podloga jest zasypana potrzaskanym szklem, zalana kawa i alkoholem. |
| Lawrence: | - Co tu sie dzieje... |
| Philip_Lombard: | - Co sie stalo panskiej zonie? |
| MG_BJ: | Posrodku tego wszystkiego lezy Macarthur, na brzuchu, w swoim mundurze. |
| Nie rusza sie. | |
| Kleczy przy nim Armstrong. | |
| Lawrence: | Podchodze do niego. |
| Armstrong: | Podbiegam do generala i srawdzam czy zuje. |
| Claythorne: | - |
| Lawrence: | Klekam obok Pana Armstronga. |
| Armstrong: | - Co sie stalo? |
| MG_KL: | General nie zyje |
| Claythorne: | - On nie...? - pytam drzacym glosem. |
| Armstrong: | - Umarl... |
| Kenneth_Broven: | - Panie Lombard, co ma pan na mysli ? |
| MG_KL: | Za to Ethel czuje sie troche lepiej. Lokaj mowi cos do niej cicho |
| Lawrence: | Kiwam w milczeniu glowa. |
| Armstrong: | - Co sie stalo generalowi o tym jak wybieglem? |
| Philip_Lombard: | - Wpadlismy w rece jakiegos szalenca, ktory wymyslil wobec nas te wszystkie zarzuty, a teraz chce nas ukarac. |
| MG_BJ: | - O kurwa - Marston klapnal na krzesle przy stole, gdzie spozywaliscie kolacje. |
| Jest juz mocno podpity. | |
| Lawrence: | - To szalenstwo. |
| Armstrong: | "Nie.. Nie moge..." |
| Philip_Lombard: | - Bo nic z tego nie zdarzylo sie naprawde, czyz nie? |
| Kenneth_Broven: | - Sadzi pan ze to pan Owen ? |
| Armstrong: | - Panowie, dzialajac w chaosie nic nie osiagniemy. Siadnijmy i porozmawiajmy. |
| Lawrence: | - Uspokojcie sie Panowie. |
| - Pan Armstrong ma racje. | |
| Claythorne: | - O... czywiscie, ze sie nie zdarzylo. - powaznieje i siadam na kanapie, z dala od ciala generala. |
| Lawrence: | - To powazna sytuacja. Wymaga powaznego przemyslenia sytuacji. |
| Armstrong: | - Mozecie teraz odpowiadac na moje pytania? |
| Podchodze do Ethel - Dobrze sie pani czuje? | |
| Kenneth_Broven: | - Doktorze co sie stalo generalowi ? |
| Armstrong: | - Zmarl. |
| Philip_Lombard: | Mowie do ucha lokajowi: - Nie przedstawili sie panstwo, ale nazwisko wasze brzmi Rogers, prawda? |
| Kenneth_Broven: | - Tyle widze |
| - Jak ? | |
| MG_KL: | Lokaj patrzy blady na Lombarda - Tak, prosze pana |
| Armstrong: | - Prosze pani? |
| MG_KL: | - Juz.. juz mi lepiej. |
| Armstrong: | - Co sie stalo? |
| MG_KL: | - To... to ten.. ten glos. |
| Armstrong: | - Jaki glos? |
| MG_BJ: | - Chwileczke - mowi belkoczac lekko Marston. - Kto zostal z generalem? Pan i pan - pokazuje na Philipa i na Victora. - Cala reszta weszla... wyszla do kuchni. |
| Armstrong: | - Tego mezczyzny z piosenki? |
| Philip_Lombard: | - Prosze sie nie obawiac, nikt z obecnych tu ludzi nie zamierza panstwa oskarzac o smierc Jennifer Brailey. Wiemy, ze wszystkie te zarzuty sa w rownej mierze wymyslem szalenca. Prawda? |
| MG_KL: | - Tak, prosze pana. |
| Armstrong: | - I co dalej? |
| MG_KL: | Rogers odpowiedzial troche za wszybko |
| Philip_Lombard: | - Tak. Ja caly czas siedzialem w tej kanapie i obserwowalem cale to zamieszanie |
| Claythorne: | - I ja. |
| Armstrong: | - Dobrze panowie, po kolei. |
| - Najpierw ten glos. | |
| - Co z tym glosem, prosze pani? | |
| - Zna pani jego wlasciciela? | |
| MG_BJ: | Marstone, wychylajac kolejny kieliszek, siedzi przy stole i przypatruje sie pozostalym. |
| Philip_Lombard: | - Jest znieksztalcony, ale mozemy go chyba nazywac naszym tajemniczym panem Owenem, ktorego, jak tu ustalilismy, nikt tutaj nie zna. |
| MG_BJ: | General ciagle lezy nieruchomo posrod polamanego stolika do kawy i odlamkow szkla. |
| Lawrence: | Nalewam sobie szkockiej. |
| EmilBrent: | - Co tu sie stalo? |
| MG_KL: | - Przepraszam... to moze ja... posprzatam? - pyta nerwowo lokaj |
| Armstrong: | - Nic, pani zemdlala i pan zmarl. |
| Philip_Lombard: | Pomagam lokajowi sprzatac |
| Armstrong: | - To zna pani ten glos czy nie? |
| EmilBrent: | - Swiec Panie nad jego dusza. Ale kto? |
| Armstrong: | - General. |
| MG_KL: | [ co robicie z cialem? |
| EmilBrent: | - I... jak? |
| Philip_Lombard: | Sposrod balaganu wybieram butelke wina, z ktorej wszyscy pili oraz korek, ide z tym do kuchni. Dyskretnie |
| MG_BJ: | KUCHNIA |
| Philip_Lombard: | nalewam do butelki wody z kranu. |
| Biore resztki jedzenia, ktore wszyscy jedli. Pakuje w gazete i ide do swojego pokoju. | |
| MG_BJ: | Dobrze. |
| MG_BJ: | POKOJ LOMBARDA |
| Philip_Lombard: | Pakuje zapasy do torby podroznej. Wyciagam z niej z kolei rewolwer, laduje amunicje i chowam go do kabury pod swetrem. Torbe nosze od tej pory zawsze przy sobie, jem i pije tylko z tych zapasow. |
| Wracam do salonu. | |
| MG_BJ: | SALON |
| Armstrong: | Czekam na odpowiedz lokajowej |
| Lawrence: | - Dziwna sprawa... - mowie to do Marstona, to do siebie, unoszac kieliszek. |
| MG_KL: | [ obsuwa, przepraszam |
| Claythorne: | Gwaltownie wstaje i wychodze z salonu. |
| MG_KL: | - Nie... nie znam. |
| Armstrong: | - To dlaczego pani zemdlala? |
| MG_KL: | - Bo.. ten glos... taki straszny... |
| Armstrong: | - Rozumiem. |
| MG_KL: | [ Co z cialem? |
| Armstrong: | - Panowie, sprzatnijmy generala. |
| - E... Znaczy, wyniesmy. | |
| Blore: | - wporzadku. |
| Pomagam. | |
| Armstrong: | - Najlepiej mu zrobic pogrzeb... albo cos.. |
| Lawrence: | Wstaje z westchnieciem. |
| Armstrong: | - Pojdziemy z nim do kapliczki. |
| MG_BJ: | Powraca Lombard. |
| Armstrong: | - Ksiadz idzie z nami? |
| EmilBrent: | - Tak, ale co sie wlasciwie stalo? |
| Armstrong: | Powiem na miejscu. |
| EmilBrent: | - Niech i tak bedzie. Chodzmy. |
| MG_BJ: | Brent, Armstrong i Blore wychodza. |
| Lawrence: | - Marny to pogrzeb dla zacnego generala. |
| Do lokaja - Gdzie mozemy znalezc lopaty? | |
| MG_KL: | - Lopaty? |
| - Wydaje mi sie ze w komorce. Przyniesc? | |
| Lawrence: | - Wypadalo by pogrzebac Pana Macarthura. |
| - Nie trzeba. Niech Pan zostanie z zona. | |
| MG_KL: | - Dobrze, prosze pana. |
| MG_BJ: | Lombard i Lawrence rowniez wychodza. |
| Broven zostal sam w salonie z lokajem i nieprzytomna kucharka. | |
| MG_BJ: | LAZIENKA |
| Claythorne: | Szybkim krokiem wpadam do lazienki i zatrzaskuje za soba drzwi. |
| MG_BJ: | Oddychasz gleboko. |
| Lazienka wyglada na dopiero co wysprzatana. | |
| Claythorne: | Podchodze do umywalki, przecieram lustro. |
| MG_BJ: | Pachnie chemikaliami. |
| Wpatrujesz sie w swoja twarz. | |
| Claythorne: | Otwieram strumien wody. |
| MG_BJ: | Woda. |
| Rozbryzguje sie o porcelanowe scianki umywalki. | |
| Claythorne: | Zimnej wody. |
| MG_BJ: | Woda. |
| Teraz strumien jest lodowato chlodny. | |
| Claythorne: | Nabieram obie dlonie i schlapuje twarz. |
| Ponownie patrze w lustro. | |
| Przecieram oczy. | |
| Rece same zaczynaja drzec. | |
| Drza tak bardzo, ze musze je zdjac z porcelanowej umywalni. | |
| Wsuwam je pod pachy. | |
| Wczesniej zdejmuje okulary. | |
| MG_BJ: | Na parterze zapanowala cisza. |
| Wszyscy chyba gdzies poszli. | |
| Claythorne: | Boje sie. |
| "Nie jestem zlym czlowiekiem." | |
| Rece przestaly drzec. | |
| Zakladam okulary. | |
| "Boje sie smierci." | |
| "To byl wypadek." | |
| "To byl wypadek." | |
| "To byl wypadek." | |
| MG_BJ: | Nie zakreciles wody. |
| Dalej uderza z szumem o porcelane umywalki. | |
| Wtedy tez tak szumiala. | |
| Claythorne: | Gwaltownym ruchem zakecam kurek. |
| "To byl wypadek." | |
| Wybiegam z lazienki. | |
| MG_BJ: | KAPLICA |
| Brent i Armstrong wnosza cialo generala. | |
| EmilBrent: | - Wiec? |
| Armstrong: | - Po skonczeniu sie... |
| - Hm.. | |
| - Wyroku na nas, wbiegl do salonu lokaj. | |
| - krzyczal, ze jego zona zemdlala | |
| - Poszedlem to sprawdzic, zyla, ocucilem ja ale znowu zemdlala. Zanieslismy ja do salonu... | |
| - A tam general.. | |
| - Trzasl sie. | |
| - I to mocno | |
| - Po chwili padl martwy. | |
| - Nie wiem dokladniej co sie stalo, bo mnie nie bylo w salonie. | |
| MG_BJ: | Pojawia sie jeszcze Lawrence. |
| EmilBrent: | - Jest pan lekarzem? |
| Armstrong: | - Chirurgiem. |
| MG_BJ: | Ulozyliscie cialo generala na podlodze, obok jednej z lawek. |
| Do kaplicy wchodzi spozniony Blore. | |
| Lawrence: | - Postaramy sie znalezc lopaty. |
| EmilBrent: | - Bedzie pan w jakis sposob badal cialo zmarlego? |
| Armstrong: | - Zajmuje sie chirurgia, nie sekcja zwlok. |
| - Zobaczymy co da sie zrobic... | |
| Lawrence: | - Panie Blore, moge Pana prosic? |
| Armstrong: | - Ale wedlug mnie to moglo byc spowodowane szokiem. |
| - Tak? | |
| EmilBrent: | - To, gdy tylko skonczy pan, oddajmy jego cialo ziemi, by jego dusza mogla pojsc tam, gdzie sobie zasluzyl za zycia. |
| Klekam przed krzyzem i modle sie cicho. | |
| Armstrong: | - Widzi ksiadz, general byl stary. Jego serce moglo nie wytrzymac takiego szoku zwiazanego z.. Z oskarzeniem. |
| Lawrence: | - Panie Blore, pomoze mi Pan? |
| Armstrong: | - tak, tak. |
| Pomagam Lawrencowi. | |
| Lawrence: | - Dziekuje. Lokaj powiedzial ze w szopie znajdziemy lopaty. |
| - Moge ktoregos z Panow prosic? | |
| Armstrong: | - Ja pojde. |
| Ide do szopy | |
| Lawrence: | Kieruje sie z Panem Armstrongiem w kierunku szopy. |
| MG_BJ: | SZOPA |
| MG_KL: | Lombard wkracza do szopy |
| To ciemne i lekko zapuszczoen miejsce | |
| jakby dawno nikt tu nie byl | |
| Philip_Lombard: | Mam silne postanowienie wydostac sie z tej wyspy. Szukam narzedzi aby zbudowac tratwe |
| MG_KL: | Na srodku stoi stary ford |
| Piekny stylowy stary samochod. | |
| Teraz w czesciach, pokryty gruba warstwa kurzu | |
| Philip_Lombard: | Pila, gwozdzie, mlotek, lina - powino sie znalezc. |
| "Po co komu samochod na srodku tak malej wyspy?~" | |
| MG_KL: | Znajdujesz mlotek |
| Nie ma pily ani gwozdzi | |
| jest za to lina | |
| no i siekiera | |
| Philip_Lombard: | Pakuje mlotek, siekiere i line do torby. |
| MG_BJ: | Ta, ktora masz przy sobie, jest juz wypchana woda i jedzeniem. |
| Masz przy sobie podreczna torbe, glowna czesc bagazu zostawiles w pokoju. | |
| Philip_Lombard: | [ Czyli bede musial nosic siekiere na wierzchu? |
| Lina do torby sie zmiesci, siekiere biore do reki. | |
| MG_KL: | Tak |
| Philip_Lombard: | Po czym udaje sie do zagajnika. |
| MG_BJ: | Zanim Lombard zdazyl wyjsc, do szopy przychodza Armstrong i Lawrence Wargrave. |
| Armstrong: | - Co pan tu robi? |
| MG_KL: | Widzicie Lombarda |
| MG_BJ: | Do szopy wchodzi jeszcze Marston. |
| MG_KL: | Trzyma w reku siekiere |
| MG_BJ: | Zatacza sie lekko. |
| Podchodzi do czesciowo rozmontowanego forda. | |
| MG_KL: | Jego torba wydaje sie czyms wypchana |
| MG_BJ: | - Ladna maszyna - mruczy, gladzi karoserie. |
| Lawrence: | - Ciemno tu strasznie. |
| Philip_Lombard: | Witam! |
| Lawrence: | - Ma ktorys z Panow ognia? |
| Philip_Lombard: | Odkladam siekiere na miejsce. |
| Armstrong: | - P-Po co panu ta siekiera? |
| Philip_Lombard: | - Ogladalem jakie narzedzia tutaj maja. |
| Armstrong: | [ Widze lopaty? I jak tak to ile? ] |
| MG_BJ: | - He he - rechocze cicho Marston. Otwiera drzwi i siada za kierownica. |
| Armstrong: | - Panie Marston... |
| MG_KL: | Nie widzicie lopat |
| Lawrence: | - Musza gdzies tu byc... |
| Philip_Lombard: | - Nie dziwi was, ze ktos trzyma samochod na srodku tak malej wyspy bez drog? |
| Armstrong: | "nie ma lopat? Radiostacji nie ma, Donnella nie ma..." |
| MG_BJ: | Marston grzebie sie w samochodzie. |
| - He he, nie ma kluczykow. | |
| MG_KL: | Nie widzicie aby staly pod scianami, czy chociaz lezaly gdzies |
| Armstrong: | - Po dziesiejszej piosence nic mnie juz nie zdziwi. |
| MG_BJ: | Samochod sprawia w ogole wrazenie, jak gdyby byl na chodzie. |
| Odmontowano od niego lusterka, zderzaki i jeszcze kilka pomniejszych elementow, ale ma wszystkie kola. | |
| Lawrence: | - Ehh... chyba nic nie wyjdzie z tego pogrzebu. |
| MG_BJ: | - Kurde, nie ma kluczykow - zali sie Marston zza kierownicy. |
| Armstrong: | - Wracamy do ksiedza, niech go posmaruje lub poswieci.. I zostawimy trupa na jakis czas.. |
| Lawrence: | - Panie Marston, czy ten samochod ma sprawne swiatla? |
| - Bo nic tu nie widac... | |
| Philip_Lombard: | - Szukalem wlasnie lopaty i zastanawialem sie czy nie daloby sie grobu wykopac siekiera... |
| Lawrence: | - Troche to problematyczne. |
| Philip_Lombard: | - Dlatego ja odlozylem... |
| MG_BJ: | - Hm, szukam - odkrzykuje z samochodu Marston. |
| Armstrong: | - Kamien spadl mi z serca. |
| MG_BJ: | Jego glos jest przytlumiony. |
| Armstrong: | -Hej! |
| Philip_Lombard: | Staje z boku samochodu. |
| Armstrong: | - Spod samochodu wystaje trzonek! |
| MG_BJ: | Po drugiej stronie znajduje sie Armstrong. |
| Sedzia jest przy wejsciu, nieco z boku. | |
| Lawrence: | Podchodze. |
| Armstrong: | Schylam sie |
| Lawrence: | - No to bierzmy lopate i w droge. Nie kazmy martwemu czekac. |
| - Chociaz tyle... | |
| Armstrong: | Ciagne za trzonek. |
| MG_BJ: | Cos glosno zachrzescilo pod samochodem. |
| Lawrence: | - W droge. |
| MG_BJ: | Zaczal sie wytaczac z szopy. |
| - Hej! - krzyczy Marston. | |
| Armstrong: | - Cholera! |
| MG_BJ: | Szarpie chyba za klamke, ale drzwi wydaja sie nie ustepowac. |
| Samochod dosc szybko wytacza sie z szopy. | |
| Philip_Lombard: | Lapie za siekiere, podbiegam by wbic ja w kolo |
| MG_BJ: | Rozpedza sie na pochylosci. |
| Armstrong: | - WYSKAKUJ! |
| MG_BJ: | Lombard: Nie zdazyles. |
| Armstrong: | - WYSKAKUJ SZYBKO! |
| MG_BJ: | Marston usiluje stluc szybe, ciagle siedzi w srodku, naciska klakson. |
| Armstrong: | - SZYBKO! |
| - On moze umrzec! | |
| MG_BJ: | Samochod dojezdza do urwiska i po prostu spada. |
| Armstrong: | - NIEEEEEEE! |
| MG_BJ: | Dwie sekundy pozniej slyszycie ogluszajacy huk. |
| Armstrong: | - Kurwa! |
| Philip_Lombard: | - Co za pulapka.... |
| Armstrong: | - Lawrence, idz po ksiedza, potem do salonu. |
| - Lombard, idziemy do salonu. | |
| Lawrence: | Opieram sie o sciane. |
| Armstrong: | - I bez zadnych ale! |
| Philip_Lombard: | - Chodzmy... |
| Lawrence: | Powolnym krokiem ruszam. |
| MG_BJ: | KAPLICA |
| Blore i ksiadz Brent zostali sami. Z trupem. | |
| Na dworze zapadly juz ciemnosci. | |
| Zaraz minie pewnie dziesiata. | |
| Blore: | - Moze wrocimy do salonu ? |
| - Tam jest przynajmniej cieplo | |
| MG_BJ: | Blore wychodzi, nie czekajac na ksiedza. |
| Zostales sam w kaplicy. Sam z nieboszczykiem. | |
| EmilBrent: | Wstaje. |
| Przechodze sie chwile, patrzac na generala. | |
| Potem ide z powrotem do domu. | |
| MG_BJ: | SALON |
| William Blore i Victor Claythorne powracaja do salonu. | |
| Jest tu jeszcze Kenneth Broven oraz lokaj Rogers cucacy zemdlona zona. | |
| Blore: | Siadam na kanapie. |
| Kenneth_Broven: | - Jak udal sie pogrzeb ? |
| Blore: | - Prace trwaja.. - mowie kwasno. |
| Claythorne: | Wchodzac, poprawiam okulary i patrze po pozostalych. |
| Zmieszany, siadam na kanapie nieco oddalonej od tej, na ktorej siedza Blore i Broven. | |
| Blore: | - A bylo juz tak milo.. |
| Kenneth_Broven: | - Teraz trzeba sie zastanowic co zrobi pan Owen |
| MG_BJ: | Pojawia sie Brent. |
| Blore: | - Zdaje sie, jego motywy znamy juz z plyty |
| Claythorne: | Wydaje sie nieobecny. |
| Kenneth_Broven: | - Motywy tak |
| - Ale co zrobi ? | |
| Blore: | - Chce ukrac wszystich, w jego mniemaniu oczywiscie, winnych smierci innych ludzi. |
| - Co wydaje sie o tyle dziwne, ze nie ma tu jego samego. | |
| MG_KL: | Do salonu wchodzi Rogers |
| - Przepraszam panow, czy moge zabrac Ethel na gore, by sie polozyla? | |
| Zdazyl sie juz opanowac | |
| ale widac ze rece lekko mu drza | |
| Kenneth_Broven: | - Pomoge |
| Pomagam lokajowi zaniesc jego zone na gore | |
| MG_KL: | Kenneth wraca po krotkiej chwili |
| Kenneth_Broven: | Wracam do salonu |
| Blore: | Wstaje troche niesmialo. Kieruje sie do barku. |
| MG_BJ: | Brent przysluchiwal sie przez chwile bez slowa wymianie zdan, po czym opuscil salon. |